admin

Rocznica objawień w Fatimie

13 maja, w rocznicę objawień fatimskich, po Mszy Świętej wieczorowej w parafii Miłosierdzia Bożego odbyła się procesja różańcowa ulicami osiedla Ogrody. Wierni, niosąc figurę Matki Bożej Fatimskiej, wspólnie modlili się na różańcu, powierzając Maryi swoje intencje, rodziny i całą parafię. Modlitewna procesja była wyrazem wiary oraz przywiązania do fatimskiego wezwania do modlitwy i nawrócenia.

Rocznica objawień w Fatimie Dowiedz się więcej »

Nowenna do Bożego Miłosierdzia

Nowenna do Bożego Miłosierdzia jest jedną z form kultu, które Jezus przekazał przez św. Faustynę Kowalską. Jest to szczególna modlitwa przygotowująca nas do Święta Miłosierdzia Bożego, odmawiana przez dziewięć dni, począwszy od Wielkiego Piątku. Sam Jezus polecił Siostrze Faustynie odprawianie tej nowenny i wyjaśnił jej sens. W Dzienniczku znajdziemy słowa: „Pragnę, abyś przez te dziewięć dni sprowadzała dusze do zdroju Mojego miłosierdzia, aby zaczerpnęły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia” (Dz. 1209). Nowenna ta nie jest tylko osobistą modlitwą, ale wielką misją duchową. Człowiek modlący się w ten sposób prowadzi innych ludzi do Jezusa. Każdego dnia nowenny modlitwa obejmuje inną grupę dusz. Jezus sam wskazał Faustynie, kogo ma przyprowadzać do Jego Serca. Są to między innymi: wszyscy ludzie, kapłani i osoby zakonne, dusze pobożne i wierne, grzesznicy, dusze cierpiące, a także ci, którzy jeszcze nie znają Boga. W ten sposób nowenna obejmuje cały świat – nikt nie jest pominięty.

W Nowennie na prośbę Jezusa wprowadzamy dusze do Jego Serca. Nie jest to tylko obraz poetycki czy pobożne wyrażenie, ale rzeczywistość zakorzeniona w wierze Kościoła, którą w szczególny sposób ukazała św. Faustyna Kowalska. Najpierw trzeba zauważyć, że Serce Jezusa w teologii oznacza całą Jego osobę – Jego miłość, wolę zbawienia człowieka i nieskończone miłosierdzie. Gdy mówimy o „wprowadzaniu dusz do Serca Jezusa”, mówimy w istocie o powierzaniu ich samej miłości Boga, o oddawaniu ich Temu, który najlepiej zna człowieka i pragnie jego zbawienia.

Nowenna uczy nas bardzo ważnej postawy – troski o innych. W świecie, w którym człowiek często skupia się tylko na sobie, Jezus zaprasza, aby modlić się za wszystkich. Każdego dnia mamy wprowadzać różne grupy ludzi do Jego Serca, jakby prowadzić ich do źródła łaski. To piękny obraz Kościoła jako wspólnoty, w której jedni modlą się za drugich. Nowenna do Bożego Miłosierdzia pokazuje także, jak wielka jest miłość Boga. Jego Serce jest otwarte dla każdego: dla świętych i grzeszników, dla wierzących i tych, którzy jeszcze Go nie znają. Nikt nie jest wykluczony z Jego miłosierdzia.

Nowenna do Bożego Miłosierdzia Dowiedz się więcej »

Msza imieninowa ks. Proboszcza Marka Kumóra

25 kwietnia odbyła się uroczysta Msza Święta imieninowa w intencji naszego Księdza Proboszcza Marka Kumóra. Była to piękna okazja do wspólnej modlitwy, wdzięczności oraz złożenia serdecznych życzeń imieninowych. Dziękujemy Księdzu Proboszczowi za codzienną posługę, życzliwość i troskę o naszą wspólnotę parafialną. Niech Pan Bóg obdarza zdrowiem, siłą oraz potrzebnymi łaskami na każdy dzień. Szczęść Boże!

Msza imieninowa ks. Proboszcza Marka Kumóra Dowiedz się więcej »

Jak rozumieć tekst Koronki do Bożego Miłosierdzia?

Jedną z form kultu Bożego Miłosierdzia, przekazaną przez Świętą Siostrę Faustynę Kowalską, jest modlitwa Koronki. Jest ona głęboko zakorzeniona w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Jej treść i duchowość prowadzą nas do odkrywania nieskończonego miłosierdzia Boga, które objawiło się najpełniej właśnie na krzyżu. Jezus podyktował Siostrze Faustynie słowa koronki w Wilnie w 1935 roku. W wizji święta zobaczyła anioła, który miał ukarać ziemię za grzechy, jednak dzięki modlitwie, której nauczył ją Chrystus, kara została oddalona. Jezus polecił jej odmawiać tę modlitwę jako sposób wypraszania miłosierdzia dla świata. Powiedział także, że przez nią można uprosić wiele łask, szczególnie dla grzeszników i konających.

Koronka do Bożego Miłosierdzia jest ściśle związana z męką Pana Jezusa. Każde jej wezwanie odwołuje się do ofiary Chrystusa złożonej na krzyżu. Najważniejsze słowa modlitwy brzmią: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata”. W tym akcie wierzący zwraca się bezpośrednio do Boga Ojca, ofiarując Mu to, co najcenniejsze – zbawczą ofiarę Jego Syna. Jest to niezwykle głęboka prawda teologiczna: człowiek sam z siebie nie jest w stanie wynagrodzić za swoje grzechy, ale może zwracać się do Boga Ojca, powołując się na zasługi męki Jezusa. To właśnie ofiara Chrystusa – Jego cierpienie, przelana krew i oddane życie – stanowi fundament naszego zbawienia i źródło wszelkiego miłosierdzia.

W kolejnych wezwaniach koronki powtarzamy słowa: „Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata”. Tym samym nieustannie przywołujemy mękę Jezusa jako argument w naszej modlitwie. Prosimy Boga Ojca, aby spojrzał na cierpienie swojego Syna i ze względu na nie okazał światu miłosierdzie. Koronka jest więc nie tylko modlitwą błagalną, ale także kontemplacją męki Chrystusa. Pomaga wierzącym zatrzymać się nad tajemnicą krzyża i uświadomić sobie, jak wielką cenę zapłacił Jezus za nasze zbawienie. Jednocześnie przypomina, że miłosierdzie Boga jest większe niż każdy grzech.

Podsumowując, koronka do Bożego Miłosierdzia jest modlitwą głęboko chrystologiczną i jednocześnie skierowaną do Boga Ojca. Uczy nas, że źródłem wszelkiej nadziei jest męka i ofiara Jezusa Chrystusa. Przez tę modlitwę wierzący staje przed Ojcem nie z własnymi zasługami, lecz z największym darem – ofiarą Jego Syna – i z ufnością prosi o miłosierdzie dla siebie i całego świata.

Jak rozumieć tekst Koronki do Bożego Miłosierdzia? Dowiedz się więcej »

Zakończenie peregrynacji w parafii Miłosierdzia Bożego

Uroczystym nabożeństwem Koronki do Miłosierdzia Bożego oraz Mszą Świętą zakończył się czas nawiedzenia w parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Był to niezwykły, pełen łask czas, który zgromadził liczne rzesze wiernych na wspólnej modlitwie i osobistej adoracji.

Podczas kazania ks. proboszcz Marek Kumór dokonał wzruszającego podsumowania tych dni. Podkreślił, że podczas peregrynacji mieliśmy okazję wpatrywać się w oczy Pana Jezusa i kontemplować promienie wypływające z Jego przebitego boku, które obmywają nas z grzechów. Ksiądz Proboszcz porównał wiernych do biblijnego Nikodema, zauważając, że wielu przychodziło „nocą”, w ciszy i skupieniu, aby powierzyć Bogu swoje najskrytsze sprawy. Był to piękny czas doświadczania realnego przebaczenia i Bożej łaski.

Duszpasterz przypomniał również, że nasze codzienne czyny powinny zawsze prowadzić nas do Jezusa. Każdy gest przebaczenia, pocieszenia, każda modlitwa czy pochylenie się nad drugim człowiekiem staje się żywym świadectwem Miłosierdzia Bożego i światłem rozpraszającym ciemności współczesnego świata.

Po zakończeniu liturgii obraz został uroczyście przewieziony do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Denkowie. To właśnie tam odbyło się oficjalne pożegnanie wizerunku. W obecności ks. Proboszcza, rodzina reprezentująca parafię pożegnała Pana Jezusa. W poruszającym świadectwie mówiła o swoich przeżyciach, dziękowała Jezusowi za Jego obecność oraz otrzymane łaski, a także prosiła o umocnienie i nadzieję w chwilach słabości.

Zakończenie peregrynacji w parafii Miłosierdzia Bożego Dowiedz się więcej »

Przewijanie do góry
Przejdź do treści