Wielka Niedziela
Wielka Niedziela Dowiedz się więcej »
Poświęcenie pokarmów
Poświęcenie pokarmów to tradycja chrześcijańska, szczególnie popularna w Polsce w Wielką Sobotę. Wierni przynoszą do kościoła koszyki z jedzeniem, które symbolizuje różne wartości religijne i życiowe. W koszyku najczęściej znajdują się jajka (symbol życia i zmartwychwstania), chleb (ciało Chrystusa), sól (oczyszczenie i trwałość), wędlina (dostatek) oraz baranek (symbol Jezusa).
Poświęcenie pokarmów Dowiedz się więcej »
Wielki Czwartek
Wielki Czwartek otwiera Święte Triduum Paschalne. Jest to dzień szczególny, w którym Kościół wspomina Ostatnią Wieczerzę Jezusa z Apostołami. To wtedy zostały ustanowione dwa kluczowe sakramenty: Eucharystia oraz Kapłaństwo. Podczas wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej odbywa się obrzęd umycia nóg, symbolizujący służebną miłość Chrystusa.
Z okazji Dnia Kapłaństwa życzymy duszpasterzom wytrwałości, mocy Ducha Świętego, zdrowia oraz sił w codziennej posłudze. Niech Chrystus, Najwyższy Kapłan, umacnia w trudach i obdarza swoim błogosławieństwem. Dziękujemy za każdą sprawowaną Eucharystię, za sakramenty, świadectwo wiary, wsparcie duchowe i każdy uśmiech. Szczęść Boże!
Wielki Czwartek Dowiedz się więcej »
Niedziela Palmowa
Uroczysta Msza Święta w Niedzielę Palmową, 29 marca 2026 roku o godzinie 12.00, zgromadziła licznych wiernych na wspólnym świętowaniu pamiątki wjazdu Chrystusa do Jerozolimy. Liturgię odprawił ks. Proboszcz Marek Kumór, który dokonał poświęcenia palm, a następnie poprowadził procesję wokół świątyni. O radosną, modlitewną atmosferę zadbała schola dziecięca i młodzieżowa, wykonując pieśni przy akompaniamencie gitar. Szczególny charakter miało wyznanie wiary – wspólnocie neokatechumenalnej powierzono zaintonowanie i przewodniczenie śpiewowi „Wierzę w Boga”, co podkreśliło jedność i zaangażowanie grup parafialnych w przeżywanie tajemnic Wielkiego Tygodnia.
Niedziela Palmowa Dowiedz się więcej »
Jak interpretować tło wizerunku Jezusa Miłosiernego?
Tło obrazu Jezusa Miłosiernego w wersji wileńskiej, autorstwa Eugeniusz Kazimirowskiego, pomaga nam głębiej zrozumieć przesłanie całego wizerunku. Obraz posiada ciemne, jednolite tło. Nie ma tam żadnych szczegółów ani konkretnych detali. Ta prostota nie jest przypadkowa – kieruje naszą uwagę na Jezusa i ukazuje ważną prawdę o Jego działaniu w świecie.
Na tle tej ciemności wyraźnie widać postać Jezusa, który kroczy w stronę człowieka. Nie stoi w miejscu ani nie jest daleki – idzie, zbliża się, wychodzi naprzeciw. To bardzo ważny znak: Bóg nie czeka, aż człowiek sam do Niego przyjdzie, ale pierwszy podejmuje inicjatywę. Wchodzi w ludzkie życie, nawet wtedy, gdy jest ono pełne trudności, grzechu czy zagubienia. Ciemne tło można rozumieć jako symbol mroków życia: lęku, cierpienia, niepewności, a także grzechu. Każdy człowiek doświadcza takich momentów, kiedy wszystko wydaje się trudne i niezrozumiałe. Właśnie w taką rzeczywistość wchodzi Jezus. Na tle ciemności Jego postać staje się jak światło – jasna, spokojna i pełna pokoju. Promienie wychodzące z Jego serca jeszcze bardziej podkreślają, że przynosi On łaskę, która rozprasza mrok.
To przesłanie obrazu znajduje potwierdzenie w słowach Pisma Świętego. Jezus mówi o sobie: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8,12). Te słowa doskonale oddają sens obrazu. Jezus nie tylko mówi o świetle – On sam jest światłem, które prowadzi człowieka przez ciemności życia. Kto Mu zaufa, nie pozostaje sam w swoich trudnościach. Warto także zauważyć, że brak konkretnego tła oznacza, iż Jezus przychodzi do każdego człowieka – niezależnie od miejsca i czasu. Nie jest związany z jednym środowiskiem. Jego miłosierdzie jest uniwersalne. Każdy może zobaczyć w tym obrazie swoją własną historię i swoje życie.
Wpatrując się w obraz i uwzględniając symbolikę poszczególnych jego elementów uczymy się kilku ważnych prawd. Po pierwsze, że Jezus przychodzi do człowieka pierwszy i nieustannie wychodzi mu naprzeciw. Po drugie, że nawet największe ciemności nie są w stanie zatrzymać Jego światła. Po trzecie, że każdy człowiek – bez względu na swoją sytuację – może spotkać Jezusa, który przynosi pokój i nadzieję. Patrząc na ten obraz, jesteśmy zaproszeni, aby zobaczyć w nim nie tylko piękny wizerunek, ale rzeczywistość naszego życia. Jezus idzie także do nas. Wchodzi w nasze codzienne sprawy, nasze trudności i nasze lęki. A jeśli pozwolimy Mu działać, Jego światło rozjaśni nawet najciemniejsze miejsca naszego serca.
Jak interpretować tło wizerunku Jezusa Miłosiernego? Dowiedz się więcej »
Droga Krzyżowa ulicami miasta Ostrowca Świętokrzyskiego
W piątek, 27 marca, ulicami Ostrowiec Świętokrzyski przeszła Droga Krzyżowa, która zgromadziła licznych wiernych pragnących wspólnie przeżyć tajemnicę męki Chrystusa. Nabożeństwo rozpoczęło się o godz. 19.00 przy parafia św. Jadwigi, skąd uczestnicy wyruszyli w modlitewnej procesji do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego.
Rozważania tegorocznej Drogi Krzyżowej koncentrowały się wokół tematu „Miłosierdzie w sercu rodziny”. Każda stacja ukazywała codzienne życie rodzinne w świetle męki Jezusa – od trudów wzajemnego zrozumienia, przez ciężar obowiązków i doświadczenie upadków, aż po potrzebę przebaczenia, czułości i wierności. Słowa inspirowane „Dzienniczkiem” św. Faustyny przypominały, że Boże miłosierdzie jest obecne w najprostszych gestach: dobrym słowie, cierpliwości i gotowości do pojednania.
Wspólna modlitwa była nie tylko wyrazem wiary, ale także wezwaniem do budowania relacji opartych na miłości i wzajemnym szacunku. Uczestnicy Drogi Krzyżowej modlili się szczególnie za swoje rodziny, prosząc o łaskę jedności, siłę w trudnościach i zdolność przebaczania.
To wyjątkowe nabożeństwo stało się dla wielu okazją do refleksji nad własnym życiem oraz przypomnieniem, że droga krzyża – choć pełna trudów – prowadzi do nadziei i odrodzenia w Bożym Miłosierdziu.
Droga Krzyżowa ulicami miasta Ostrowca Świętokrzyskiego Dowiedz się więcej »
Rekolekcje dla uczniów Publicznej Szkoły Podstawowej nr 5
26 marca w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ostrowcu Świętokrzyskim odbyły się rekolekcje wielkopostne dla uczniów Publiczna Szkoła Podstawowa nr 5 w Ostrowcu Świętokrzyskim. Spotkanie duchowe poprowadził ks. Piotr Klocek, który w przystępny i ciekawy sposób przybliżył młodym uczestnikom temat świętości oraz drogi do jej osiągnięcia w codziennym życiu.
Motywem przewodnim rekolekcji była postać św. Pier Giorgio Frassati, młodego człowieka, który swoim życiem pokazał, że dążenie do świętości jest możliwe dla każdego, niezależnie od wieku czy powołania. Rekolekcjonista przedstawił najważniejsze wydarzenia z jego życia, ukazując jego zaangażowanie, radość oraz głęboką wiarę.
Uczniowie odkryli, że świętość nie jest zarezerwowana wyłącznie dla kapłanów czy osób zakonnych, lecz jest powszechnym powołaniem każdego człowieka. Rekolekcje stały się dla nich okazją do refleksji nad własnym życiem oraz zachętą do podejmowania codziennych wysiłków na drodze do dobra, miłości i bliskości z Bogiem.
Rekolekcje dla uczniów Publicznej Szkoły Podstawowej nr 5 Dowiedz się więcej »
Jak należy rozumieć słowa: Jezu Ufam Tobie?
Podpis „Jezu, ufam Tobie” umieszczony na obrazie Jezusa Miłosiernego nie jest jedynie dodatkiem czy pobożnym hasłem. Stanowi on istotną część całego orędzia o Bożym miłosierdziu, jakie Jezus przekazał przez św. Faustynę Kowalską. Już podczas pierwszego objawienia Jezus wyraźnie zaznaczył, że obraz ma być opatrzony tym właśnie podpisem. Nie chodziło jednak tylko o same słowa, ale o głęboką postawę serca, jaką one wyrażają.
W czasie powstawania obrazu w Wilnie ks. Michał Sopoćko zastanawiał się, czy nie lepiej byłoby umieścić pod wizerunkiem bardziej uroczysty tytuł, na przykład „Chrystus, Król Miłosierdzia”. Była to propozycja teologicznie piękna i podniosła. Jednak Jezus pragnął, aby na obrazie znalazły się słowa proste i bliskie każdemu człowiekowi: „Jezu, ufam Tobie”. Tym samym wskazał, że najważniejsze nie jest tylko poznanie prawdy o Jego miłosierdziu, ale osobista odpowiedź człowieka – odpowiedź ufności. Podpis ten nie jest więc zwykłym napisem. Jest modlitwą. Jest aktem zawierzenia, który człowiek wypowiada wobec Boga. Można powiedzieć, że obraz Jezusa Miłosiernego pokazuje, jaki jest Bóg – pełen miłości i łaski – a podpis „Jezu, ufam Tobie” ukazuje, jaka powinna być odpowiedź człowieka.
Warto zauważyć, że istota tego podpisu nie polega jedynie na dokładnym brzmieniu tych trzech słów. Chodzi o sens, jaki wyrażają. Dlatego można je oddać także innymi słowami, takimi jak: „Jezu, polegam na Tobie” czy „Jezu, całkowicie Ci się powierzam”. Najważniejsze jest to, aby w sercu człowieka była prawdziwa ufność i zawierzenie Bogu. Jednocześnie trzeba pamiętać, że orędzie o Bożym miłosierdziu jest skierowane do całego świata. Dlatego podpis ten nie jest związany tylko z jednym językiem czy narodem. Może być wypowiadany w każdym języku, bo jego przesłanie jest uniwersalne. Bóg pragnie, aby każdy człowiek – niezależnie od miejsca i kultury – mógł zwrócić się do Niego z ufnością.
Słowa „Jezu, ufam Tobie” mają być także źródłem pociechy i pokoju, szczególnie dla tych, którzy cierpią, przeżywają trudności lub czują się zagubieni. W chwilach lęku i niepewności człowiek może powtarzać ten akt ufności, powierzając Jezusowi swoje życie. W tych prostych słowach kryje się wielka siła duchowa, ponieważ kierują one serce człowieka ku Bogu.
Jednocześnie podpis ten przypomina, że ufność nie jest czymś łatwym ani oczywistym. Wymaga wiary, pokory i otwartości. Człowiek często chce polegać tylko na sobie, kontrolować swoje życie i mieć wszystko pod własną władzą. Tymczasem Jezus zaprasza do innej drogi – drogi zawierzenia, w której człowiek oddaje Bogu swoje troski, lęki i nadzieje. „Jezu, ufam Tobie” to nie tylko zdanie – to sposób życia. To droga, która prowadzi do pokoju serca, do doświadczenia Bożego miłosierdzia i do głębokiej relacji z Bogiem, który nigdy nie przestaje kochać człowieka.
Jak należy rozumieć słowa: Jezu Ufam Tobie? Dowiedz się więcej »